محمدتقی آملی

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)

(1391 -1304 ق)، عارف، حكیم، فقیه و اصولى. در تهران متولد شد. پس از آموختن صرف و نحو و منطق، سطوح فقه و اصول را نزد پدرش و شیخ‏رضا نورى آموخت. درس «شوارق» شیخ‏على نورى را نیز دریافت. حكمت و فلسفه را نزد میرزا حسن كرمانشاهى تحصیل كرد و چهار سال از حوزه درس معقول و منقول شیخ عبدالنبى نورى استفاده برد. در 1340 به عراق رفت و محضر آقاضیاء عراقى، علامه نائینى و آقا سید ابوالحسن اصفهانى را دریافت. وى پس از نیل به اجتهاد در 1353 ق به تهران بازگشت و حوزه‏ى درس حكمت و فقه و اصول دایر كرد. او از اصحاب بزرگ آقا سید على قاضى طباطبائى بود. آقا شیخ محمدتقى آملى در تهران درگذشت. آثار او عبارت‏اند از: «اثبات صانع از ماتریالیسم تا ایدئالیسم»؛ «تقریرات اصول نائینى»؛ «حیات جاوید»، در اخلاق؛ «خداشناسى»؛ «دررالفوائد»؛ تعلیقه‏اى بر «شرح منظومه‏ى» سبزوارى؛ «رسالة فى الرضاع»؛ «رسالة فى قاعدة لاضرر»؛ «كتاب الصلوة»؛ «مصباح الهدى فى شرح عروة الوثقى»؛ «تعلیقة على المكاسب والبیع»؛ حاشیه بر «شرح اشارات» بوعلى.